(Κάτι σαν) Εισαγωγή

Πολλές φορές μπορεί να αναρωτηθεί κανείς τι είναι το ποδόσφαιρο. Είναι απλώς ένα άθλημα; Ο Μπομπ Πέισλυ, ο θρυλικός κόουτς της Λίβερπουλ, θα μας απαντούσε όχι, το ποδόσφαιρο είναι κάτι κατά πολύ σπουδαιότερο. Γι' αυτόν, δεν ήταν απλώς ένα ζήτημα ζωής ή θανάτου· ήταν κάτι σημαντικότερο.


Ο Αλμπέρ Καμύ, συχνά αναφερόταν στο ποδόσφαιρο, λέγοντας πως σε αυτό οφείλει όσα έμαθε περί ηθικής. Ο Εδουάρδο Γαλεάνο, παραφράζοντας το Μαρξ, συνήθιζε να αποκαλεί το ποδόσφαιρο "όπιο του λαού". Ο Νικ Χόρνμπυ, φανατικός ο ίδιος του ποδοσφαίρου, έγραψε ένα βιβλίο, συνδυάζοντας τις αγωνιστικές υποχρεώσεις της αγαπημένης ομάδας του πρωταγωνιστή με την καθημερινότητά του. Και η λίστα με τους ανθρώπους του πνεύματος που λάτρεψαν το ποδόσφαιρο συνεχίζει ατελείωτη.


Γιατί; Γιατί το ποδόσφαιρο είναι κάτι παραπάνω από ένα-ακόμη-άθλημα. Είναι μία τέλεια απεικόνιση της κοινωνίας. Ένα σύμπλεγμα κανόνων και συμπεριφορών. Μία ιστορία πάθους, αμφισβήτησης και ταύτισης, συγκλονιστικής φιλίας κι απρόσμενης προδοσίας. Μία διέξοδος από την καθημερινότητα, σε έναν κόσμο αποτελούμενο από μικρούς και μεγάλους ήρωες, από καλούς και κακούς, από συνωμοσίες και παρασκήνιο, έναν κόσμο γεμάτο θυσία και αυταπάρνηση.


Γιατί κάθε φορά που ένας φίλαθλος πλησιάζει το γήπεδο, η ατμόσφαιρα τον φυλακίζει, το μεταφέρει αλλού, σε έναν κόσμο που το καλό μπορεί να θριαμβεύσει επί του καλού, σε έναν κόσμο όπου τα πάντα είναι εφικτά, σε έναν κόσμο τόσο μακριά από την (συχνά) θλιβερή καθημερινότητά του.


Γι' αυτό αγαπάμε το ποδόσφαιρο. Γιατί είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό άθλημα. Ένας αγώνας ποδοσφαίρου είναι κάτι παραπάνω από μία απλή αθλητική συγκέντρωση· δεν ξέρω τι είναι, είναι απλώς κάτι παραπάνω.