Σαν Σήμερα 1992:Η Μπάρτσα κατακτάει το πρώτο της Κύπελλο Πρωταθλητριών

Σαν σήμερα,20 Μαιου,η αναμονή των φιλάθλων της μεγαλύτερης ομάδας από πλευράς υποστήριξης παγκοσμίως του Παγκοσμιού Ποδοσφαίρου,για την κατάκτηση του Κυπέλου Πρωταθλητριών,έλαβε τέλος εκείνη την νύχτα στο Γουέμπλει .                                                                                                                                                                                                                                Η ομάδα πρότυπο που είχε δημιουργήσει ο Γιόχαν Κρόιφ,έκαμψε την αντίσταση της Σαμπντόρια,με το γκολ του Κούμαν στο δεύτερο ημίχρονο της παράτασης(112) με ένα γκολ σήμα κατατεθέν για τον ίδιο: Δυνατή εκτέλεση φάουλ και η μπάλα κατέληξε με μεγάλη ταχύτητα στα δίχτυα του Παλιούκα.Για τον Κούμαν,αυτός δεν ήταν η πρώτη φόρα που κατακτούσε τον συγκεκριμένο τίτλο,καθώς τον είχε κατακτήσει 4 χρόνια νωρίτερα με την PSV κόντρα στην Μπενφίκα.

Η Μπαρτσελόνα του Κρόιφ,ήταν μια ομάδα πρότυπο για εκείνη την εποχή ενώ όδευε παράλληλα στην δεύτερη διαδοχική κατάκτηση του πρωταθλήματος.Το ρόστερ εκείνης της εποχής,ήταν ένα πάντρεμα ταλαντούχων παιχτών,γηγενών και από τις ακαδημίες,όπως ο Γκουαρδιολα αλλά και ξένων όπως οι Λάουντρουπ και Στόιτσκοφ.

                             19 χρόνια αργότερα,η Μπάρτσα,που πλέον έχει κατακτήσει το τρόπαιο άλλες δύο φορές(2006 κ 2009),έχει πάλι ραντεβού με την ιστορία,πάλι στο Γουέμπλει σε 8 μέρες,ενάντια στην επίσης  φιλόδοξη Μαντσεστερ Γιουνάιτεντ.Αυτή την φορά,ο Κρόιφ θα βρίσκεται πλέον στα επίσημα,ενώ ο προπονητής πιά  Πεπ Γκουαρντιόλα,θα κάθεται στον πάγκο,φιλοδοξώντας να οδηγήσει την φοβερή Μπαρτσελόνα του Μεσσι και τον υπολοίπων στο 4^ο Κύπελλο Πρωταθλητριών.Όσα όμως τρόπαια και να κατακτήσει στο μέλλον,κανέις δεν θα ξεχάσει ότι η αρχή,έγινε εκείνη την νύχτα στο Γουέμπλει.

         

          The Third Eye

Βίλας Μπόας ο αρχιτέκτονας της φετινής Πόρτο που έκανε όλη την ποδοσφαιρική Ευρώπη να ασχοληθεί μαζί του

Tην φετινή σεζόν γίναμε όλοι μάρτυρες,της μεγαλύτερης ποδοσφαιρικής αποκάλυψης στην προπονητική για το 2011.Ο Βίλας Μπόας έγινε ο νεότερος προπονητής που κατέκτησε  Ευρωπαικό τίτλο,σε ηλικία μόλις 33 ετών και με ελάχιστη προπονητική εμπειρία.

Για τον άλλοτε μαθητή του σερ Μπομπι Ρομπσον,δεν αργήσαν να έρθουν οι συγκρίσεις από τους απανταχου ποδοσφαιρόφιλους και ειδικούς με τον άλλον μαθητή του Ρόμπσον, τον Ζοζε Μουρινιο,του οποιου θεωρείται επίσης μαθητής ο Μπόας.

Σε ηλικία μόλις 17 ετών πήρε το πρώτο του προπονητικό δίπλωμα και έπιασε δουλειά ως σκάουτερ της Πόρτο μετά από εισήγηση του Ρόμπσον.Όμως δεν θα ξεκινούσαν όλα αυτά,άμα ο νεαρός τότε Μπόας δεν είχε κάνει προσωπική παρατήρηση στον Ρόμπσον για την μη χρησιμοποίηση του αγαπημένου του παίκτη,που από διαβολική σύμπτωση έμελλε να τον συναντήσει ως αντίπαλο στον ευρωπαικό τελικό του EUROPA LEAGUE,του Ντομινγκος.Ο Ρομπσον εντυπωσιάστηκε από τα επιχειρήματα και την ανάλυση του 16 χρονου τότε Μπόας και έτσι ξεκίνησαν όλα.Αργότερα θα ακολουθούσε τον Μουρίνιο στους σταθμούς του μέχρι και την Ιντερ ως βοηθός,μεχρι το 2009 να χωρίσουν οι δρόμοι τους και να ακολουθήσει ανεξαρτητα την δική του καριέρα στο χώρο,αναλαμβανοντας την Ακαδεμικα ,που τον Οκτώμβρη βρίσκονταν στην τελευταία θέση της βαθμολογίας,και οδηγώντας την στην 11 θέση.Αυτή του η επιτυχία οδήγησε στην πρόσληψη του στην Πόρτο το καλοκαιρι του 2010.

                              Η σεζόν εξελίχθηκε ιδανικά για τον ίδιον.Η όμαδα παίζοντας καλο ποδοσφαιρο εξασφάλισε νωρίς το πρωτάθλημα,ενώ ως αποδεδειγμενα η καλύτερα ομαδα του θεσμού,οδήγησε την ομάδα,στον τελικό του EUROPA LEAGUE.

                              Μπορεί ο Μπόας να παρατάσσει την ομάδα,με το σύστημα που παρέτασσε την Πορτο,ο Μουρίνιο,ωστόσο το 4-3-3 του Μπόας έχει πιο επιθετική προσέγγιση,και σκοπός του είναι μέσα από το ατομικό ταλέντο κάθε παίχτη να λειτουργούν όλοι ιδανικά ως σύνολο,σε αντίθεση με την Πορτο του Μουρίνιο οπού όλη η επιθετική λειτουργία εξαρτωνταν από τον προικισμένο δημιουργηκά Ντέκο.Στηρίζοντας το σκοράρισμα της ομάδας στον Φαλκάο,ανέδειξε έναν εξαιρετίκο σύγχρονο επιθετικό περιοχής,δεκαπλασιάζοντας παράλληλα την αξία του,λόγω και τον 17 γκολ στο EUROPA LEAGUE.Μάλιστα δεν παρέλειψε να δώσει ιδιαίτερη βάση στην φυσική κατάσταση,κάτι που φαίνεται και μέσα στο γήπεδο.

                              Όπως είναι λογικό,με τα κατορθώματα του Μπόας,δεν θα μπορούσαν να μείνουν αδιάφορες οι ομάδες που ψάχνονται για αλλαγή προπονητή το καλοκαίρι,με την Τσέλσυ πρώτη στον χορό,πράγμα που θα σήμαινε ότι βαδίζει ακόμα περισσότερα στα χνάρια του Μουρίνιο.Ωστοσο καλύτερο για αυτόν θα ήταν να μείνει στην Πόρτο,για να συνεχίσει το έργο του και να προσπαθήσει για κάτι…μεγάλο στο Τσάμπιονς Λιγκ  πρωτού κάνει το βήμα παραπάνω.

                       Ο χρόνος θα δείξει αν ο Μπόας μπόρει να στάθει για χρόνια στην Ευρωπαική ελίτ και αν θα αντέξει στις δυσκολίες.Το σιγουρο είναι ότι έχει όλο τον χρόνο να κάνει σπουδαία πράγματα και γιατί όχι?Να ξεπεράσει(ιεροσυλία?) τον δάσκαλο του,Ζοζέ Μουρίνιο

                      Το γκολ του τελικού

                       The Third Eye

ΠΑO:ENA ΣΚΩΤΣΕΖΙΚΟ ΝΤΟΥΖ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΠΑΔΟΥΣ

       Τραγικη ειναι πλεον η κατασταση στις ταξεις του Παναθηναικου.Βασικα αυτο ηταν γνωστο απο καιρο,ωστοσο ολοενα και η κατασταση γινεται ανυποφορη και για τους οπαδους της ομαδας οι οποιοι εβλεπαν περσυ την ομαδα τους να επιστρεφει στους τιτλους με νταμπλ και την προοπτικη κυριαρχιας και τα επομενα χρονια στον ελλαδικο χωρο ενω δεν ελειπαν και οι αισιοδοξοι που οραματιζονταν ευρωπαικες πορειες.Ανταξιες ενος λαμπερου Παναθηναικου,ικανος να καλυψει αυτες τις φιλοδοξιες.       
                 Φιλοδοξιες που δημιουργηθηκαν από τους πολλα υποσχομενους μετοχους,που μολις ειχαν εισελθει το 2008 στον νεοσυστατο τοτε πολυμετοχικο Παναθηναικο,με μπροσταρη και ηγετη τον Ανδρεα Βγενοπουλο.Το σχεδιο του,ηταν αρκετα φιλοδοξο αλλα προυπεθεται και την πληρη συνεργασια των υπολοιπων,καθως επροκειτο για τελειως διαφορετικους ανθρωπους και χαρακτηρες μεταξυ του,που συνεργαζονταν με κοινο γνωμονα το καλο του ΠΑΟ και πανω από όλα του μεγαλομετοχου Γιαννη Βαρδινογιαννη,ο οποιος εμφανιζοταν απτην αρχη διστακτικος.

        Τα αποτελεσματα την πρωτη σεζον ηταν κατι παραπανω από θετικα.Προκριση στους 16 του Champions league με αποτελεσματα ανταξια της ιστοριας του Παο ενώ την ομαδα ειχε πλαισιωσει ο αρχηγος της εθνικης Βραζιλιας,Ζιλμπερτο Σιλβα.Βεβαια το καλοκαιρι του 2008 εγιναν και καποιες αποτυχημενες μεταγραφες με βαση τα ποσα που δοθηκαν όπως ηταν του Μελισση(2.5 εκατ),του Χριστοδουλοπουλο(4 εκατ) και του Κλειτον,αν και ο δευτερος εχει φανει χρησιμος,το ποσο που δοθηκε στον ΠΑΟΚ κρινεται παραλογο,3 χρονια μετα.Οσον αφορα το πρωταθλημα,ο ΠΑΟ παρα την πολύ καλη πορεια στην Ευρωπη,βρεθηκε να χανει το πρωταθλημα από τον Ολυμπιακο,σχετικα ευκολα.

Ετσι το καλοκαιρι του 2009,οι μετοχοι του ΠΑΟ,με προεδρο του Νικολα Πατερα αποφασισε να κανει το μπαμ,και να φερει στην Ελλαδα τον Τζιμπριλ Σισσε,ενώ τον πλαισιοσε και με άλλες σημαντικες μεταγραφες όπως του Λετο και του Κατσουρανη.Ο Πατερας δικαιωθηκε και ο Παο κατεκτησε το νταμπλ με τον Νιοπλια να αντικαθιστα τον Τεν Κατε στην κρισιμη καμπη της χρονιας.Ολα εδειχναν πως θα συνεχιζοταν οι κυριαρχια και ειδικα μετα την προσθηκη του Γκοβου.Ομως τα πραγματα κυλησαν διαφορετικα για τον ΠΑΟ…..

                           Οι ομαδα δεν ηταν οσο σταθερη ηταν την προηγουνη χρονια και αυτό οδηγησε στην απομακρυνση του Νικου Νιοπλια από τον παγκο.Στην θεση του προσληφθηκε ενας προπονητης με πλουσιες περγαμηνες από τα χρονια του στην Πορτο αλλα προερχομενος από ένα πληρως αποτυχημενο περασμα από την Ισπανια με την Μαλαγα.Ο ανθρωπος που τον εφερε ο Φρειτας,του υποσχεθηκε πως θα εχει ζεστο χρημα για μεταγραφες στο χειμερινο παζαρι και πανω από όλα το καλοκαιρι.Βεβαια όταν καταλαβε ότι το πραγμα ειχε στραβωσει με τους μετοχους,σηκωθηκε και εφυγε με «ελαφρα πηδηματακια» αφηνοντας τον Πορτογαλο κοουτς συξυλο.Ο ιδιος πλεον εδειχνε ολοενα και πιο ξενερωμενος.Παραλληλα οι παικτες  τον εβλεπαν απτην αρχη ως τον κοουτς που ηρθε για να του διωξει στην ουσια,καθως προβλεποταν εκαθαριση του ροστερ το οποιος κριθηκε ανεπαρκες,αν και 1 χρονο νωριτερα ειχε κατακτησει το νταμπλ με μονον αποντα τον Δημητρη Σαλπιγγηδη.

                           Σε όλα αυτά προστεθηκε και η ηττα από τον Ολυμπιακο στο Καραισκακη,παρα την καλη εμφανιση,με πρωταγωνιστη την διαιτησια.Επειτα αρχισε η οριστικη κατρακυλα.Συνεχεις οι απωλειες βαθμων.Πλεον μετα από την ηττα στο Καραισκακη αριθμει μολις τρεις νικες στα τελευταια 10 ματς!Τα play off ηταν μια επιβεβαιωση της τραγικοτητας της καταστασης.Με τον ΠΑΟ από πρωτοπορο με προβαδισμα 3 βαθμων,να κινδυνευει να βγει τελευταιος!

                   Και όλα αυτά την ιδια ωρα που οι μετοχοι και κυριοι υπαιτιοι της τωρινης καταστασης να εξακολουθουν να αδιαφορουνε και να αδυνατουν να βρουν μια λυση για την αυξηση του μετοχικου κεφαλαιου,με τον έναν να περιμενει να βαλει λεφτα ο άλλος,με την τρυπα στα ταμεια(εξαιτιας των μεγαλων δαπανων της τελευταιας 3ετιας) να παραμενει ανοιχτη και τον Ανδρεα Βγενοπουλο εξαφανισμενο(δηλωνει ως απογοητευμενος)και τον μεγαλομετοχο Γιαννη Βαρδινογιαννη να αποποιειται τον ευθυνων του ως μεγαλομετοχος,και να δηλωνει πως θα συνεισφερει με το 30% του ποσου που θα βαλουν οι υπολοιποι και να αρκειται σε κατηγοριες και καρφια για τις υποσχεσεις των υπολοιπων και κυριως του Ανδρεα Βγενοπουλου.Με του υπολοιπους να αποχωρουν(με εξαιρεση καποιους πραγματικους Παναθηναικους όπως οι αφοι Γιαννακοπουλοι)σιγα σιγα,και τον φιλοτιμο Δημητρη Γοντικα στο τιμονι της ομαδας,μονος και ερημος να «τρεχε騻 για ολους.

                         Ωστοσο μεγαλη είναι και η ευθυνη του προπονητικου τιμ και των παικτων.Καλο θα ηταν οι παικτες,αδιαφοροι ολοι τους στην πλειοψηφεια(με ορισμενες φωτεινες εξαιρεσεις),να μην αναλωνονται σε δικαιολογιες για την διαιτησια(όπως στον χθεσινο αγωνα με τον Βολο) και να επικεντρωνονται στις τραγικες εμφανισεις τους στις οποιες προκλητικη είναι και η αδιαφορια τους.Μαλιστα τα σχολια για την διαιτησια από τον Αλεξη Τζορβα είναι αδικαιολογητα από την στιγμη που ο ιδιος δεχεται γκολ για άλλη μια φορα από σεντρα,χωρις να βγει σωστα ,προτιμωντας για άλλη μια φορα να βγει προς την πλευρα της σεντρας αν και είναι σιγουρο με μαθηματικη ακριβεια ότι μια καμπυλωτη σεντρα θα περασει.Γκολ τετοιου τυπου δεχεται επανειλημενα και με την εθνικη ομαδα,οπωτε καλο θα ηταν να σταματησει αυτή την κακη συνηθεια.Την ιδια ωρα  που ο Φερειρα κοντρα στον Βολο προτιμαει να αφηνει εκτεθειμενο τον Καντε στις ορεξεις των παιχτων του Βολου που επαιζαν από την πλευρα του,διχως την βοηθεια του Λετο,αλλα και γενικα ολη την ομαδα να αγωνιζεται τελειως παθητικα.Ο ιδιος βεβαια ετοιμαζεται για την αποχωρηση του,διχως να φανει ανταξιος του ονοματος του και άλλη μια φορα αποτυχημενος εκτος συνορων.

                          Το μελλον με αυτην την κατασταση δειχνει δυσοιωνο,ενώ ο ΠΑΟ θα προσπαθησει να σωσει στα εναπομειναντα 3 παιχνιδια την κατασταση,οσο αυτό είναι δυνατον.Οπως όλα δειχνουν την θεση του Πορτογαλου(αν και δεν ειναι τιποτα οριστικο ακομα) θα αναλαβει ο Γιωργος Δωνης,ενας ανθρωπος φιλοδοξος με ιδεες και γνωση της καταστασεις,αλλα αποτυχημενος ηδη μια φορα στο τεστ μεγαλης ομαδας,με την ΑΕΚ,γεγονος που ισως βεβαια του δινει εξτρα κινητρο.

                                   Με όλα αυτά που συμβαινουν ένα είναι σιγουρο.Οτι ολοι παιζουν με τα νευρα του κοσμου του ΠΑΟ, ο οποιος εχει κάθε δικαιωμα να αγανακτει,εχοντας υποστει τις δυο τελευταιες σεζον,ένα σκωτσεζικο ντουζ.                                                                                                                        


The Third Eye 

Ποδόσφαιρο, δίπλα στην κοινωνία

Ιούνιος 2009, Τεχεράνη: Οι δρόμοι της Τεχεράνης έχουν πάρει φωτιά. Η αμφιλεγόμενη επανεκλογή του Μαχμούτ Αχμαντινετζάντ στο ανώτερο αξίωμα της ιρανικής δημοκρατίας ώθησε το αντίπαλο δέος, τον Μιρ Χοσείν Μουσαβί, να καλέσει τους υποστηρικτές του σε πορείες στο κέντρο της πόλης, κατηγορώντας ευθέως τους κυβερνώντες για νοθεία. Η συνέχεια, αιματηρή. Νεκροί, τραυματίες, και φυσικά χιλιάδες έγκλειστοι στα κελιά της ασφάλειας. Κάποιοι μιλούν για επανάσταση κατά της Επανάστασης. Κάποιοι άλλοι για την αρχή του τέλους της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Στη Δύση, απλώς αναμένουν, έκπληκτοι, καθώς κανείς δεν περίμενε πως η εσωστρέφεια της ιρανικής κοινωνίας έκρυβε ένα λαό που βράζει.


Ίδια ημερομηνία, Σεούλ: Στο ξενοδοχείο επικρατεί αναταραχή. Βλέπουν επίμονα τις ίδιες εικόνες από την πατρίδα, εικόνες ωμής βίας και καταστολής. Κάποιοι από αυτούς έχουν την οικογένειά τους εκεί. Όλοι έχουν φίλους, συγγενείς, γνωστούς εκεί, κάπου ανάμεσα στους πυροβολισμούς και στα δακρυγόνα. Νιώθουν πίκρα, οργή. Νιώθουν πως κάτι πρέπει να κάνουν. Οφείλουν να μη μείνουν αμέτοχοι. Συνάντηση στον 8ο όροφο του ξενοδοχείου, στο διάδρομο. Κάποια βλέμματα συναντιούνται. Κάποιες κουβέντες ακούγονται πιο δυνατά από τις άλλες. Κάποιες γροθιές σφίγγουν, σφίγγουν πιο δυνατά.

Επόμενη μέρα, Εθνικό Στάδιο Σεούλ: Στα μπράτσα έξι ποδοσφαιριστών βρίσκεται δεμένη μία πράσινη κορδέλα. Ένα σύμβολο συμπαράστασης στον ρεφορμιστή Μουσαβί, στους Ιρανούς διαδηλωτές, στους νεκρούς, στους τραυματίες, σε όποιον προσπαθεί να φέρει την αλλαγή. Ένα χτύπημα για το ανελεύθερο καθεστώς του Αχμαντινετζάντ, ο οποίος, προεκλογικά, βασίστηκε στο ρωμαϊκό μότο "Άρτος και Θεάματα", επενδύοντας σε ψηφοφόρους από την τεράστια βάση οπαδών της εθνικής ομάδας.

Το ποδόσφαιρο είναι μία αντανάκλαση της κοινωνίας και όσο υπάρχουν άνθρωποι σαν τους Μεχντί Κία, Αλί Καρίμι, Μοχαμάντ Νοσράτι, Τζαβάντ Νεκουνάμ, Μασούντ Σοάι και Χοσείν Καεμπί, άνθρωποι που δε διστάζουν να υπηρετήσουν την συνείδησή τους, τότε το ποδόσφαιρο θα συνεχίσει να προσφέρει πολλά στο κοινωνικό σύνολο.